محمدتقی بهار
ملیت : ایرانی
-
قرن : 14
منبع : فرهنگ فارسی معین (جلد پنجم)
ملكالشعراء محمدتقى بن ملكالشعراء محمدكاظم صبورى شاعر بزرگ عصر ما (و. 1266 ه.ش./ 1866 م.- ف. 1330 ه.ش./ 1951 م.) وى در عین حال شاعر و محقق و نویسنده و استاد دانشگاه و روزنامهنگار و مرد سیاست بود. بهار در شعر شیوه فصیح قدمتا را به نیكوترین صورتى بیان كرده، در ضمن از زبان متداول لغات و تعبیرات و اصطلاحاتى را در اشعار خود به عاریت گرفته است. وى شعر را وسیله بیان مقاصد گوناگون قرار داده و با اطلاعى كه از زبان پهلوى داشت با ایجاد تركیبات جدید و استعمال مجدد برخى از لغات متروك توفیق یافت. دیوان بهار در دو مجلد به طبع رسیده. از آثار تحقیقى او تصحیح و تحشیه «تاریخ سیستان» و «مجمل التواریخ والقصص» و تألیف «سبك شناسى» (سه مجلد) است.
تازه های مشاهیر
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}